Ik heb een (vind ik) vrij mooie sample verzameling. Het leuke vind ik om hier af en toe random wat uit te pakken en dit zo blind mogelijk te proeven.
Er staat van alles tussen. Gesloten distilleerderijen, nieuwe distilleerderijen, series, hele jonge whisky en hele oude. Zelfs wat new make spirit.
De laatste keer dat ik een blinde graai deed trok ik deze sample er uit. Een Tomintoul uit 1967.
Mijn oudste sample in de verzameling.
De Tomintoul distilleerderij bestaat sinds 1965 en staat bekend als “the gentle dram”. De whisky van vandaag komt dus uit de begin periode van Tomintoul. Toen ze zelf nog geen eens whisky op de markt hadden omdat het nog te jong was.
De whisky van vandaag is overigens wel extra opvallend.
De whisky heeft de volgende tekst achterop staan:
Tomintoul Glenlivet was imported in cask in 1967 and matured in our bonded warehouse under ideal conditions (clay floor) and was bottled in 1985.
We hope you enjoy this fine 18 year old malt whisky.
De bottelaar is A.B.C. Ltd., Dundalk, Ireland. Dit betekent dus dat de whisky in het vat naar Ierland is gegaan en daar heeft gerijpt. Echter staat op het etiket “scotch whisky”.
Hedendaags zou dit nooit kunnen. Om het “scotch” te mogen noemen moet het gedestilleerd, gebotteld en gerijpt zijn in Schotland.

Op de neus vliegt de whisky mij eigenlijk meteen aan met een bepaalde “off note”. Alsof er bloemen te lang in hetzelfde water in dezelfde vaas hebben gestaan. Het doet me ook een beetje denken aan de tijd dat ik nog met vetplanten in de kas werkte. Maar ook zeker peer, meloen, venkel en hooi. Al is het moeilijk om door dit “vaas water” te komen.
In het palet fruitige zoetigheid als peer en meloen. Maar ik vind er ook echt een hele “slechte / goedkope” parfum smaak aan zitten. Verder ook witte peper korrels en hout.
De afdronk is kort, bitter en houterig.
Bedankt voor het lezen.
Cheers,
Robbert.
