Vandaag een review van de oudste whisky uit mijn collectie. Een whisky uit de jaren 40. En dan niet gedestilleerd… nee… gebotteld!
De whisky is namelijk gebotteld rond 1945 en heeft daarom een mooie historie. En het blijft natuurlijk bizar om iets te proeven wat al meer dan 80 jaar in glas zit… wie zal het allemaal wel niet vast hebben gehad in al die jaren.
De whisky kwam voorbij in een groep waar ik lid van ben en ik had er eigenlijk meteen al interesse in, alleen de vraagprijs hield me nog een beetje tegen. 2 weken gingen voorbij en er kwam een prijsverlaging op en toen wist ik na een telefoontje… deze moet ik hebben.
Hoe bizar is het om iets aan je collectie toe te kunnen voegen uit die tijd. Überhaupt als je denkt aan 1945… ik denk dat vele wel wat anders aan hun hoofd hadden dan het bottelen van whisky.
En wat ik al zei, wie heeft deze fles in de loop der jaren allemaal wel niet vast gehad… ik weet in ieder geval wel waar de fles eindigt. Dat is namelijk hier bij mij thuis. De “kurk” is er ondertussen af. De eerste samples zijn er uit gehaald om aan vrienden te geven, want zoiets unieks moet je natuurlijk delen, en zijn eindstation is in zicht. De glasbak. Na meer dan 80 jaar is het voor deze fles einde verhaal.

En ik hoor vele al weer zeggen “maar Robbert, het is toch zonde om dat te openen. Misschien wordt het wel geld waard!”.
Mijn antwoord is daarop altijd nee. Want whisky is gemaakt om gedronken te worden. En het delen van deze whisky met vrienden is mij veel meer waard dan een fles om naar te kijken.
Een leuk extra detail van deze fles is dat de capsule van lood niet om de fles zat. Dit komt omdat flessen die rond 1945 zijn gebotteld heel vaak de loden seal missen bij de screwcap omdat in die periode lood nodig was om onder andere kogels van te maken.
Al met al een whisky met historie. En eentje die ik maar wat graag wil proeven. Dus let’s go.

Op de neus de geur van vanille, oude boeken, stoffig hout, lychee, witte perzik en plastic. Ook boomgaard fruit, kolendamp, nat bosgrond en turfblokken komen voorbij.
Het palet heeft gedroogd fruit, laurierblad, zwarte peper, peer, mango, kokosnoot en jam van roodfruit.
De afdronk heeft een droog mondgevoel met zwarte peper, hout, banaan, gedroogde perzik en mango.
Bedankt voor het lezen.
Cheers,
Robbert.

Wauw, dat is inderdaad heel bijzonder. IK had eens een leuke ervaring. Ik zat in jaren 80 in groot landelijk Engels hotel en daar hadden ze prijs gewonnen voor beste wijnkaart. Die bekeek ik en toen bleken ze ook whisky te hebben. Ik heb mezelf toen verwend met een Macallan uit 1920! Ze hadden bijna alle jaren.
Wauw ! Dat is zeker ook geen lullige whisky inderdaad!